کبوتران حرم
دلنوشته هایی از خاطرات زیارت ...
این شکوه و جلال که در بارگاه امامان می بینی ! این دل های مشتاق که شیفته ی زیارت اهل بیت رسول (ص) می یابی ! این چشمان خسته که با نگاه به ضریح علی بن موسی الرضا (ع) بی اختیار به بارش می نشینند و نشاط و معنویت می آفرینند . این پاهای خسته که مسافت های طولانی ، راه پیموده و چون به حریم حرم رضوی می رسند ، خستگی از یاد می برند و ساعت ها با احترام و ادب در برابر امام می ایستند و شاهد گفتگوهای بی ریا و خالصانه ی زائران ، با مهربان غریب نواز می شوند ؛ هیچ کدام بی دلیل نیست .


شاید برای آنان که امام را نمی شناسند و حکمت زیارت را در نمی یابند ؛ آنان که راز ارتباط دل ها با امام رافت و رحمت را کشف نکرده اند ، این همه ابراز احترام و محبت شگفت انگیز به نظر آید ! حتی ممکن است برای برخی از آشنایان و زائران که خود به زیارت آمده و همراه با انبوه مشتاقان ، در جذبه ی ولایت و محبت رضوی قرار گرفته اند ، سـِـر این شیفتگی آشکار نباشد .


شیفتگان و ارادتمندانی که به زیارت علی بن موسی الرضا علیه السلام می آیند به دو گروه تقسیم می شوند :


1 ـ زائرانی که در قلب خویش ، نسبت به ساحت امام علیه السلام ، احساس محبت و دوستی و احترام دارند ، ولی نمی توانند دلیل این محبت و ارادت را توضیح دهند .


2 ـ زائرانی که همراه با این شیفتگی و محبت دارای معرفتی شایسته نسبت به مقام امام و جایگاه امامت هستند و می توانند دلیل آن را بیان کنند و اگر از آنان سوال شود که دلیل توجه و روی آوری مردم به بارگاه امامان چیست و اساسا زیارت امام چه نسبتی با باورهای دینی و اسلامی دارد ، به راحتی و روشنی می توانند آن را شرح دهند .


کسانی که در گروه نخست جای دارند ، شیفتگانی با احساسند ، ولی کسانی که در گروه دوم قرار دارند ، شیفتگانی با احساس و نیز با معرفت می باشند و شیعه ی واقعی کسی است که نسبت به اهل بیت عصمت و طهارت هم محبت داشته باشد و هم معرفت . زیرا آن گاه که محبت و معرفت در کنار هم قرار گیرند و به یکدیگر یاری رسانند ، زائر امام ، زائری واقعی می شود و زیارت مقدمه ای برای معرفت بیشتر و مایه ی استحکام ارتباط های درونی و معنوی است .

[ شنبه پانزدهم تیر 1392 ] [ 0:18 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]

من امده ام گدای این درگردم

در بحر عنایتت شناور گردم

بادست تهی امدنم عیبی نیست

عیب است که با دست تهی برگردم

(دارم میام اقا جون...)

[ جمعه هجدهم مرداد 1392 ] [ 10:30 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]
تویی قبله دلها
و ما مُحرم این کعبه و مبهوت تماشا
همه قطره تو دریا
همه پست و تو بالا
همه خار و تو اسطوره گلها
تویی قبله دلها
تو غریب الغربایی و معین الضعفایی و به هر درد دوایی
تو خداوند سخایی
فقیریم و عشق است فقیری،که تو حج فقرایی
تو جانانی و سلطان
تو گوینده قرآن
[ جمعه هجدهم مرداد 1392 ] [ 10:24 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]


سلام...بي حاشيه و حرفي بگم موندم در كارتون


در كار خداي بزرگم...كه چگونه با سكوت، حرفها با ما ميزنه...!!

در كار شما آقاي خوبيها...كه بي هوا به صداي دلم جواب ميديد...!!

اعتراف مي كنم نمي دانستم شما خواهراني به اسم بي بي نور و بي بي حور داريد آقا!!

قصه ي من طولانيست ولي نقطه ي شيرين و تلخش از روزي بود كه دل شكسته بودم...

بنا بر فال حافظ نذر كردم...نذر به نيت خانم فاطمه الزهرا...نذر نمك...5 تا سه شنبه...

نذرم رو ادا كردم...گفتم خانم جواب مي خوام...

شب 5شنبه ....سيده اي كه براي من الگو و مظهر پاكيست خوابي برايم مي بيند...

در امامزاده اي كنار او نشسته ام...از او مي خواهم كه بي بي نور رو زيارت كند...!!!!

وقتي برايم خوابشو تعريف كرد نمي دونستيم تعبيرش چيه!!!!

در اينترنت سرچ كردم...

آره...وجود دارد...خواهران امام رضا..........................................

نذريشان بيشتر آش هست و به نيت ايشان و خانم فاطمه الزهرا ادا مي شود...

خداياااااااااااااااااااااااااااااااااااااا موندم در كارت، خيلي بزرگي، خيلي بزرگي، خيلي بزرگي

يا امام رضا .....چه بگويم؟؟؟؟!!!!!!!!!!چه بگويم؟!!!!!!!!

زبانم بند آمده...

يا فاطمه الزهرا....:((

نمي دونم چي بگم..................همين.........................

پ.ن: آَش به نيت خانم پختم و پخش كردم...

دلنوشت: يا امام رضـــا...







[ چهارشنبه شانزدهم مرداد 1392 ] [ 11:43 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]
سلام امام رضا سلام امام من سلام امام هشتم من تورا با هزاران خروار

طلا ومرواریدوالماس عوض نمی کم .تو امام هستی کی ضامن اهو شدی

کاش هم در قیامت ضامن مسلمان های ایرانی خارجی بشی .امام رضا

همه روتوحرمت راه میدی چی میشه یک بار دیگه مارو توحرمت راه بدی

دلم واسه دیدنت اون بارگاه نورانیت یکذره شده یا امام رضا منو برسون به

حرم با صفات امام رضا .


چی میشه آقا منو کفتر گنبد کنی 

راهی مشهد کنی


[ چهارشنبه شانزدهم مرداد 1392 ] [ 11:36 ] [ سید هادی محفوظی ] [ ]
ا
صلی الله علیک یا علی بن موسی الرضا(ع)


بهترین دورودهای خدا و ائمه اطهار بر آقا علی بن موسی الرضا

سلام بر امام خوبم

آقا امروز خیلی بهترم نسبت به دیروز

آقا جون دلم بد جور هواتو کرده ،کاش می شد برای دومین بار بعد دو سال دوباره بیام پابوست

از دور از اون خیابونی که منتهی میشه به حرم و گنبد طلات به چشم میاد

دست بسته با چشای بارونی بهت سلام بدم ....

آقا جون دلم سی (برای) این لحظه ها خیلی تنگه این عشقبازی ها ،با ملائک هم قدم شدن .... وای چه صفایی داره

چه بوی خوشمزه ای داشت توی حرم

اون شب منم خودمو قاطی خادمات کردما

دیدی؟

بعد نماز مغرب و عشا ؟

آسمون

رو سر زائرا شروع به باریدن گرفت

چند تا از خدام جوان با گاریهای دستی فرشا رو جمع می کردن و می بردن داخل انبار فرشا

اونجا منم خودمو جای خوبای درگاهت جا زدم و با اینکه جسم ضعیفم سخت دست یاری بهم می داد

ولی ده ، دوازده تایی از فرش ها رو ، روی گذاشتم و بردم داخل انباری .

خیلی صفا داشت بار اول که آدم میاد گمه!

نمی دونه چی به چیه

اگه دومین بار بشه چی میشه ؟

امام رضا راضیم به رضایت

هر انچه از دوست رسد نکوست.

لایق وصل تو که نیستم اذن به یک لحظه نگاهام بده یا رضا

[ چهارشنبه شانزدهم مرداد 1392 ] [ 11:31 ] [ سید هادی محفوظی ] [ ]

ای آشنای غریب ؛ ای عصمت هشتم! کوچه های نیشابور، هنوز بوی کلام عطرآگین تو را دارد. هر روز که خورشید خراسان ، سینه ریز زرینش را از شوق می درد و انبوه دانه های طلایی اش را از فراز آسمان بر حَرَمت می پاشد ، کبوتر دل ، بهانه ی کنان به سوی حرم تو پر می کشد ؛ همان وتری که هر روز ، به سوی دانه های مِهری می رود که برایش می پاشی. هوای صحن و سرای تو ، پُر از زمزمه است و آسمان آکنده از ذرات لطیف حضوری است که چهره ی زائران خسته را می نوازد. در بارگاه تو، هیچ کس غریب نیست.



سلام بر تو ای آشنای غریب! سلام بر تو ، که توس ، با آمدنت مدینه ایمان شد و ما هر روز ، در « مشهد » عاشقان ، نگاهمان را به نگاه تو پیوند می زنیم. هر سحر ، به کوچه های ایوان نگاه روشنت کوچ می کنیم و چون پرنده ای غریب ، به گوشه ی حَرَمت پناه می بریم. هر روز ، در سایه سار مزارت مویه کنان ، شانه های خسته مان را می لرزانیم. هر شب ، فانوس اشک هامان را روشن می کنیم و دست های عاطفه مان را به دامان پر مهر و محبت تو می آویزیم.

و انگور، زهر آگین است ...

مقابل هم نشسته اند ؛ یک سو نهایت نفرت و دیگر سوی ، نهایت مهربانی! مأمون ، سرا پا کینه و امام سرا پا کـَرم. برقی شوم در نگاه مأمون موج می زند و چشم های گستاخش ، پرده از راز مخوف درونش بر می دارند! و چشم های نجیب امام ، سر به زیر و محجوب و آگاه از اسرار نهانی مأمون!

مقابل هم نشسته اند ؛ یکی از تبار پست ترین زمینیان و دیگری از نسل پاک ترینِ آسمانیان. مقابل هم نشسته اند ؛ یکی بنده ی بی چون و چرای شیطان و دیگری همسایه ی دیوار به دیوار خدا. ثانیه ها، لنگ لنگان قدم بر می دارند ، ضربان زمان ، کند شده و نفس هایش به شماره افتاده ؛ حتی هوا هم احساس خفگی می کند. دستی پیش می رود. دستی که قرار است روسیاهی خود را بر اوراق تاریخ بنگارد. دست خوب می داند که انگور، زهرآگین است. نگاه امام گذشته ها را مرور میکند ... نگاه امام علیه السلام زایر کوچه پس کوچه های مدینه می شود. نگاه امام ، به طواف یک در سوخته میرود. نگاه امام ، به در خانه ی کریم اهل بیت علیه السلام می رود. نگاه امام در غربت ، مدینه را می جوید. و امام هم چنان آرام است.


لحظه ها می ایستند. صدای مویه ی ملایک بلندتر می شود. دست ، خوشه ی انگور را به سمت امام دراز می کند. دست بی شرمانه مرگ را به امام تعارف می کند :

" بفرمایید ... یابن الحسن از این انگور میل کنید " و رضا (ع) تبسمی تلخ بر لب می نشاند و ...

[ دوشنبه چهاردهم مرداد 1392 ] [ 7:33 ] [ امید احمدی ] [ ]
بنام خدا
من درخانواده ام به عنوان میهمان به مشهدمقدس سفرکردیم.ماهمراه مادربزرگ وپدربزرگم باهواپیمابه طرف مشهدبه راه افتادیم.بعدازگذشتن یک ساعت به مشهدمقدس رسیدیم وقتی پادرحرم گذاشتیم وقت اذان ظهربه افق مشهدبود.وضوگرفتیم ودرمسجدگوهرشادبه نمازایستادیم مسجدگوهرشادبه دست خانم گوهرشادساخته شده است به همین دلیل به این نام درذهنوتاریخ بشریت ثبت شده است بعدازخواندن نمازوزیارت به طرف سقاخانه رفتیم وکمی آب نوشیدیم.سقاخانه جایی است باشکوه باگنبدکوچک امابسیارزیبا.ماچندروزدرمشهدماندیم وبعدازتفریح درجاهای دیدنی مانند:کوه سنگی ومرقدپاک مشهداودرروز آخردوباره برای عرض سلام به طرف حرم رفتیم وبعداززیارت باهواپیمابه وخانه وکاشانه ی خودبازگشتیم.




•○•○○•محدثه حسن زاده•○•○○•
[ دوشنبه چهاردهم مرداد 1392 ] [ 7:28 ] [ سید هادی محفوظی ] [ ]

بنام خدا
ما برای اولین بار به مشهد رفتیم . بعد به حرم امام رضا ( ع ) رفتیم در آن جا مردم دعا می کردند و نماز می خواندند . من کبوترهای سفید و قشنگ را می خواستم نوازش بکنم . آن خیلی باصفا بود .

مادرم خیلی خسته شده بود . پدرم یک هتل گرفت . فردا به بازار رفتیم بعد به هتل رفتم و فردا بلیط گرفتیم و سوار قطار شدیم و به شهرکرد برگشتیم .



•○•○○•امیررضا نفر •○•○○•

[ دوشنبه چهاردهم مرداد 1392 ] [ 7:22 ] [ سید هادی محفوظی ] [ ]
دینی ما (علیهم السّلام) هیچگاه در برابر متکبران و پادشاهان از خود تواضع نشان نداده اند بلکه با رفتار حکیمانه و الهی خود همواره دیگران را به تواضع در برابر احکام الهی واداشته اند.
روزی فضل بن سهل، ذُوالریاستین - وزیر کشور - و رئیس لشکر دولت مأمون - نزد امام رضا (علیه السّلام) آمد، مقداری در برا بر آن حضرت ایستاد، آنگاه امام رضا (علیه السّلام) سرش را بلند کرد و به او فرمود: چه حاجتی داری؟

فضل عرض کرد: ای آقای من، این نامه سند اعطای جایزه است که امیر مؤمنان مأمون به من عطا کرده، و شما سزاوارتر هستید که همانند امیرمؤمنان مأمون آن را به من عطا کنید؛ زیرا شما ولی عهد مسلمانان هستید. امام رضا (علیه السّلام) فرمودند: آن نامه را برایم بخوان! - و آن نامه در پوست بزرگ نوشته شده بود- فضل بن سهل همچنان ایستاده بود بی‌آن‌که امام به او بفرماید بنشین تا اینکه آن نامه را خواند، هنگامی که فارغ شد، امام رضا (علیه السّلام) به او چنین فرمود: یا فَضْلُ لَک علینا هذا ما اتقیت اللهَ عزوجل یعنی: ای فضل! این نامه، برای تو بر ما، مورد قبول است، مادام که از خدا بترسی و پرهیزکار باشی.
 
امام رضا (علیه السّلام) با همین یک جمله مادام که تقوا داشته باشی، ترفند فضل را درهم شکست، و تقاضای او را نقض فرمود زیرا فضل داراى صفت تقوا نبود و طبعاً نامه‌ی او مورد قبول و امضای امام نمی‌شد. فضل بی آن‌که نتیجه بگیرد، از نزد امام رضا (علیه السّلام) خارج شد.
در اینجا حضرت امام رضا (علیه السّلام) با وزیر مملکتی -که یکی از قدرت‌های جهان زمان خود بود– این‌گونه برخورد می‌کند، در حالی‌که ایشان به بردگان چنان احترامی می‌گذاشت که مورد اعتراض اطرافیان حضرت قرار می‌گرفت. 

در روایات رسیده از امام رضا (ع) به نمونه هایی از تواضع اشاره شده است، ازجمله:

1- ارزش خود را بلندتر از مرتبة خود قرار ندادن
از امام رضا (علیه السّلام) نقل شده است: از تواضع این است که: شخص ارزش خود را درک کند و درجة خود را بیشتر از ارزشش قرار ندهد.

2- ایمن بودن مردم از غضب او


از امام رضا (علیه السّلام) نقل شده است: از تواضع این است که انسان غضب خود را فرو نشاند.
 
3- با نیکی و احسان جواب دادن بدی‌ها
از امام رضا (علیه السّلام) نقل شده است: از تواضع این است که: اگر بدی از کسی به او رسید جواب آن را با خوبی بدهد.
 

برچسب‌ها: درس های زندگی, امام و تواضع
[ چهارشنبه نهم مرداد 1392 ] [ 23:54 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]



دوستي با امام عليه السلام نه تنها بي احترامي به آن حضرت نيست بلکه موجب رضايت امام عليه السلام است زيرا امر خداوند اين است که بايد اهل بيت عليهم السلام را دوست بداريم. رسول خدا صلي الله عليه و آله نيز مزد رسالت را دوستي و مودت اهل بيت عليهم السلام قرار داده که فرمود:

قل لا اسئلکم عليه اجرا الا الموده في القربي (1)


از طرفي ديگر خود ائمه عليهم السلام نيز به شيعيان فرموده اند که ما را دوست بداريد و از دشمنان ما بيزاري بجوييد که تولي و تبري جز فروع دين ماست .

حتي نقل شده است در زمان امام کاظم عليه السلام شخصي شراب خورده بود در کوچه امام کاظم عليه السلام را ديد و از خجالت روي خود را به ديوار کرد که امام عليه السلام او را نبيند امام کاظم عليه السلام رفت و دست بر شانه او گذاشت و فرمود در هر حالي که هستيد بر ما پشت نکنيد و نيز دوست حقيقي و واقعي بجز رسول خدا و اهل بيت عليهم السلام نيست همانطور که در زيارت آل ياسين مي خوانيم: «وان محمد عبده ورسوله لا حبيب الا هو واهله» (1)

اي مولاي من شهادت مي دهم که پيامبر بنده و رسول خدا است که محبوبي جز او و خاندانش نيست و نيز مي خوانيم:

«و انا ولي لک بري من عدوک» (2) من دوست شما و دشمن دشمنان شما هستم حال بايد ديد شرط دوستي با امام رضا عليه السلام چيست؟

پاسخ اينست که شرط دوستي با آن حضرت اطاعت از دستورات ايشان است که در حقيقت دستورات خداست و آنچه موجب دوستي خدا است موجب دوستي امام عليه السلام نيز خواهد بود و آنچه دوستي با خدا را بهم بزند دوستي با امام را نيز بهم خواهد زد.


براي اين کار بايد ديد که خداوند متعال در قرآن کريم چه کساني را دوست مي دارد و چه کساني را دوست نمي دارد.

اما کساني که خداوند آنها را دوست مي دارد:

1- تبعيت از رسول خدا صلي الله عليه و آله ان کنتم تحبون الله فاتبعوني بحبکم الله (3)

اگر خدا را دوست مي داريد از من تبعيت کند خداوند شما را دوست مي دارد.

2- محسنين و نيکوکاران، ان الله يحب المحسنين (4) خداوند احسان کنندگان و نيکوکاران را دوست دارد.

3- توبه کنند گان: ان الله يحب التوابين (5) خداوند زياد توبه کنندگان را دوست دارد.

4- پاکي طلبان: ويحب المتطهرين (6) و پاکي طلبان را دوست مي دارد.

5- اهل تقوي: ان الله يحب المتقين (7) خداوند افراد باتقوي و پرهيزگار را دوست دارد.

6- صبر کنندگان: ان الله يحب الصابرين (8) خداوند صبر کنندگان را دوست دارد.

7- توکل کنندگان: ان الله يحب المتوکلين (9) خداوند توکل کنندگان را دوست مي دارد.

8- دادگران: ان الله يحب المقسطين (10) خداوند دادگران را دوست مي دارد.

9- کساني که در راه خدا قتال و جهاد مي کنند. ان الله يحب الذين يقاتلون في سبيله صفا کانهم بنيان مرصوص (1)

همانا خداوند کساني را که در راه او صف در صف جهاد مي کنند دوست مي دارد.

اينها کساني بودند که خداوند و پيامبران و امامان عليهم السلام آنها را دوست دارند و قرآن کريم آنها را بيان فرموده است و قطعا راه تحصيل دوستي امام عليهم السلام وارد شدن در اين گروههاست و همچنين بايد از گروه کساني که خداوند متعال و در نتيجه پيامبران و امامان عليهم السلام آنها را دوست ندارند خارج شويم که از گروههاي زير هستند:

1- تجاوزگران: خداوند تجاوزگران را دوست ندارد (2).

2- فساد و فساد کاران: ان الله لا يحب الفساد (3) و الله لا يحب المفسدين (4)

خداوند فساد و مفسدان را دوست ندارد.

3- کفران کننده و گناهکار: ان الله لا يحب کل کفار اثيم، خداوند کفران پيشه گناهکار را دوست ندارد.

4- کافران: فان الله لا يحب الکافرين، (6) خداوند کافران را دوست ندارد.

5- ظالمان: و ان الله لا يحب الظالمين، خداوند ظلم کنندگان را دوست ندارد.

6- خود بينان و فخر فروشان: ان الله لا يحب من کان مختالا فخورا (8)

7- خيانتگر، گناه پيشه: ان الله لايحب من کان خوانا اثيما (9) خداوند خيانتگران گناه پيشه را دوست ندارد.

8- اسرافکاران: انه لا يحب المسرفين (10) خداوند اسراف کاران را دوست ندارد.

9- مستکبران: انه لا يحب المستکبرين (11) خداوند گردنکشان را دوست نمي دارد.

10- سرمستي کنندگان: (12)


منابع:

(1) و (2): زيارت آل ياسين.

(3): آل عمران، 31.

(4): بقره، 195.

(5): بقره، 222.

(6): بقره، 222.

(7): آل عمران، 76.

(8): آل عمران، 146.

(9): آل عمران، 159.

(10): مائده، 42.

(1): صف، 4.

(2) بقره، 190.

(3) بقره ، 205.

(4) مائده، 64.

(5) بقره، 76 .

(6) آل عمران، 32.

(7) آل عمران، 57.

(8) نساء، 36.

(9): نساء، 107.

(10) اعراف، 31.

(11) نحل، 23.

(12) قصص، 76.


برچسب‌ها: دوستی با امام
[ یکشنبه ششم مرداد 1392 ] [ 12:10 ] [ امید احمدی ] [ ]

امام رضا علیه السلام با تمام آن فضائل و مقاماتی که داشتند، در نهایت تواضع و فروتنی با مردم معاشرت می‏کردند و از آنجا که ایشان قسمتی از عمر شریف خویش را در مقام ولایت عهدی به سر می‏بردند، این سیره عملی الگوی بسیار مطلوبی برای شیعیان، به ویژه عوامل حکومتی است . امیدواریم بتوانیم با تاسی به آن امام علیه السلام خود را از هرگونه فخر فروشی و تکبر رهانیده و مصداق واقعی «اذلة علی المؤمنین واعزة علی الکافرین‏» گردیم . در ذیل داستانی را که حاکی از نهایت تواضع آن حضرت ست‏بیان می‏کنیم . 
روزی امام علیه السلام داخل حمام در گوشه‏ای نشسته بودند . مردی وارد شد و با بی‏احترامی به ایشان گفت: بر سر من آب بریز، ایشان نیز در نهایت فروتنی بر سر او آب می‏ریخت . ناگهان شخصی که امام را می‏شناخت وارد شد و بر سر آن مرد فریاد زد و گفت: «هلکت واهلکت، اتستخدم ابن بنت رسول الله صلی الله علیه و آله و امام المسلمین; هلاک شدی و هلاک کردی، (کنایه از اینکه این کار تو باعث هلاک ما نیز خواهد شد). آیا فرزند دختر رسول خدا و امام مسلمانان را به خدمت می‏گیری؟»


برچسب‌ها: امام و تواضع
[ سه شنبه یکم مرداد 1392 ] [ 19:18 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]
در مواقف قيامت سه جاست كه هيچ كس به ياد ديگرى نيست ؛ و فقط به موارد زير مى انديشد.

1- ميزان عمل : عاقبتش به خير خواهد بود يا نه ؟
2- چگونگى عبور از صراط: از صراط خواهد گذشت يا سقوط خواهد كرد؟
3- تحويل گرفتن نامه عمل : نامه اعمالش به دست چپش داده خواهد شد يا به دست راستش ؟

حضرت رضا عليه السلام فرمود: من در اين موارد خطرناك به داد زوارم خواهم رسيد و از آنان شفاعت خواهم كرد.

قال الرضا عليه السلام : من زارنى على بعد دارى اتيعته يوم القيامة فى ثلاث مواطن حتى اخلصه من اهوالها.
اذا تطايرت الكتب يمينا و شمالا، عند الصراط و عندالميزان .

حضرت رضا عليه السلام فرمود: هر كس مرا در اين فاصله دورى كه دارم - زيارت كند روز قيامت سه جا به دادش مى رسم و او را از شدت آن سه مورد آسوده مى كنم :

1- هنگامى كه نامه هاى اعمال به دست راست يا چپ تحويل داده مى شود.
2- هنگام عبور از صراط
3- هنگام سنجش اعمال .

[ سه شنبه یکم مرداد 1392 ] [ 19:12 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]
امام فرمودند: "دوست هر کس عقل اوست و دشمن هر کس جهل و نادانی و حماقت است."

امام فرمودند: "علم و دانش همانند گنجی می‌ماند که کلید آن سؤال است، پس بپرسید. خداوند شما را رحمت کند زیرا در این امر چهار طایفه دارای اجر می‌باشند: 1- سؤال کننده 2- آموزنده 3- شنونده 4- پاسخ دهنده."

امام فرمودند: "مهرورزی و دوستی با مردم نصف عقل است."

امام فرمودند: "چیزی نیست که چشمانت آنرا بنگرد مگر آنکه در آن پند و اندرزی است."

امام فرمودند: "نظافت و پاکیزگی از اخلاق پیامبران است."




برچسب‌ها: درس های زندگی
[ سه شنبه یکم مرداد 1392 ] [ 12:34 ] [ سید هادی محفوظی ] [ ]

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:«به زودی پاره‌ی تن من در خراسان مدفون خواهد شد. هر غمزده ای او را زیارت کند، خداوند اندوه و سختی او را برطرف می‌کند و هر گناهکاری به زیارتش برود، خداوند گناهانش را می‌آمرزد.»

و نیز خود حضرت رضا علیه السلام فرمود:«هر کس مرا در این شهر غریب زیارت کند، من در سه جا در روز قیامت نزد او خواهم آمد و او را از ترس رهائی می‌بخشم: وقتی نامه‌های اعمال را به دستش می‌دهند؛ هنگام عبور از صراط؛ و هنگامی که اعمال را در ترازوی اعمال قرار می‌دهند.»
اباصلت هروی می‌گوید:«روزی حضرت رضا علیه السلام وارد مقبره هارون شد و با دست مبارکش خطی در کنار قبر هارون کشید و فرمود:«اینجا تربت من است و من در اینجا مدفون خواهم شد. خداوند اینجا را به زودی محل رفت و آمد شیعیان و دوستداران من قرار می دهد. به خدا قسم هرکس از شیعیان و دوستدارانم مرا زیارت کند یا به من سلام دهد، خداوند بخشش و رحمت خود را بر او واجب می کند و این به دلیل شفاعت ما اهل بیت است.»

و نیز حضرت امام محمد جواد علیه السلام فرمود:«هر کس قبر پدرم را در طوس زیارت کند، خداوند گناه آینده و گذشته اش را می آمرزد و در روز قیامت، در مقابل منبر رسول خدا برای او منبری می گذارند و او همچنان روی آن منبر است تا حساب مردم تمام شود و به هیچ وجه سختی حساب را نمی‌چشد.»
و نیز فرمود:«هر کس به زیارت پدرم برود و در راه، از باران یا سرما و گرما آزار ببیند، خداوند بدنش را بر آتش جهنم حرام می فرماید.»
و در روایت دیگری فرمود:«در بین دو کوه طوس زمینی است که از بهشت برداشته شده. هر کس در آن داخل شود در روز قیامت از آتش در امان است.»

[ جمعه بیست و هشتم تیر 1392 ] [ 15:41 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]

1- خداحافظی و حلالیت طلبی

زائر هرگاه تصمیم می گیرد به زیارت برود ، بر اساس توصیه امام صادق علیه السلام  ، شایسته است آن را به اطلاع برادران دینی خود برساند . آن حضرت به نقل از رسول خدا صلّی الله علیه وآله فرمود :

حَقٌّ عَلَی الْمُسْلِمِ إِذَا أَرَادَ سَفَراً أَنْ یُعْلِمَ إِخْوَانَهُ وَحَقٌّ عَلَی إِخْوَانِهِ إِذَا قَدِمَ أَنْ یَأْتُوهُ .مسلمانی که قصد مسافرت دارد ، شایسته است برادران خویش را آگاه سازد . بر برادران او نیز لازم است هنگام بازگشت ، به دیدن وی بیایند .

انجام این دستورالعمل می تواند ثمرات و برکات فراوانی را به دنبال داشته باشد ؛ یکی از این برکات ، زدودن تیرگی ها و کدورت ها از دل انسان ها است . افراد بشر به دلیل اجتماعی بودن ، در زندگی شخصی و اجتماعی خود ، گرفتار تضادها و مشکلاتی
می شوند که در نتیجه ، رنجش و نارضایتی دیگران را به دنبال دارد ، همسر ، فرزندان ، برادران و خواهران ، همسایگان ، همکاران ، مردم کوچه و بازار و . . . . اگر به یکی از این ها ظلمی روا داشته ، غیبتی کرده ، حقوقی از آنان پایمال نموده ، رابطه تلخ و تندی با آنان داشته ، ناسزا و دشنامی به آن ها داده و . . . لازم است پیش از سفر ، به عنوان خداحافظی نزد آنان رفته ، از آن ها حلالیت بطلبد و به آن ها بگوید ، من عازم زیارت هستم و از آن جا که نمی خواهم با دل آلوده به کینه و کدورت در محضر پیشوایان دین  ( علیهم السلام ) حضور یابم لذا اگر حقی بر من دارید ، مرا حلال کنید . من نیز در این سفر زیارتی شما را دعا خواهم کرد . به یقین با چنین برخوردی ، عاطفه طرف مقابل تحریک شده ، اشک از دیدگانش جاری می شود و رضایت می دهد و در نتیجه فضایی معنوی و الهی به وجود می آید . و پس از آن ، زمینه برای بهره گیری هر چه بیشتر از زیارت ، فراهم می شود ؛ زیرا زائر تصمیم گرفته در این سفر ، قلب خود را لبریز از محبت خدا کند . اگر کدورت و کینه نسبت به مردم بخشی از قلب را پر کرده باشد ، تنها بخش خالی آن ظرفیت خواهد داشت ولی اگر آن قسمت پر شده از کینه ، خالی شود ، به یقین جای بیشتری برای ذخیره معرفت و عشق به حق فراهم می آید .

توجه به این نکته مهم ضروری است که در بسیاری اوقات ، شیطان مانع ایجاد کرده ، انسان را وسوسه می کند که اگر نزد دیگران برود و طلب حلالیّت نماید .ممکن است سبب حقارت و کوچکی او شود و متأسفانه همین وسوسه های شیطانی ، انسان را از دستیابی به یک نعمت بزرگ محروم می سازد . خودشکنی و پرهیز از کبر و غرور ، زمینه پاکی از گناه و آمرزش را فراهم می آورد . اگر زائر خودشکنی را پیش از سفر آغاز نکند ، بهره لازم را نخواهد برد . بنابراین ، بر زائر لازم است از اقوام و دوستان و همسایگان و همکاران خود حلالیت بخواهد و سپس عازم دیار نور شود .

۲- همراهان شایسته و هم شأن

انتخاب همسفران شایسته و هم شأن ، یکی دیگر از آداب سفر است . بنابراین مناسب است کسانی که از نظر سلوک و خصوصیات رفتاری و سطح زندگی با یکدیگر همگون هستند ، در یک کاروان ثبت نام نموده و با هماهنگی مدیر کاروان ، آن ها که با هم   سنخیت بیشتری دارند ، در یک اتاق جای گیرند . امام باقر علیه السلام  در این باره فرمود : همچنین برای این که زائر در جمع همراهان تحقیر نشود ، نباید با کسانی که برای او قدر و منزلتی قائل نیستند همسفر شود .

امام علی علیه السلام  در این زمینه فرمود :

لا تَصْحَبَنَّ فِی سَفَرِکَ مَنْ لا یَرَی لَکَ مِنَ الْفَضْلِ عَلَیْهِ کَمَا تَرَی لَهُ عَلَیْکَ .با کسی که در تو فضیلتی نسبت به خود احساس نمی کند و تو نیز در او فضیلتی نسبت به خود نمی بینی ، در سفر همراه مشو.


ادامه مطلب
[ دوشنبه بیست و چهارم تیر 1392 ] [ 11:53 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]




براي تشرف به حرم مطهر معصومين(عليهم السلام) و در حال زيارت قبور مطهر آنان، اين كارها مستحب است:
1. غسل زيارت، كه به همين نيت انجام شود و كيفيّت آن با ساير غسل ها فرقي ندارد.
2. با طهارت و وضو بودن.
3. پوشيدن لباس هاي پاك و تميز و بهتر است سفيد باشد.
4. عطر زدن و خوشبو كردن خود. بجز براي زيارت حضرت امام حسين(عليه السلام ) كه اين عمل مستحب نيست.
5. با آرامش و وقار حركت كردن و گام ها را كوتاه برداشتن.
6. مشغول بودن به ذكر، به خصوص ذكر «الله اكبر» و «الحمد لله» در حال رفتن به زيارت.
7. خواندن اذن دخول و اجازه گرفتن براي ورود به حرم.
8. بوسيدن آستانه و درگاه حرم، ولي سجده كردن جايز نيست مگر آنكه سجده شكر به جهت توفيق اين زيارت باشد.
از آنجا كه امروزه برخي از دشمنان مكتب اهل بيت از اين مسأله سوء استفاده كرده و عليه شيعيان تبليغ مي كنند، بهتر است زائران گرامي سجده شكر را نيز روبروي قبر و ضريح انجام ندهند.
9. وارد شدن به حرم با پاي راست.
10. نزديك قبر رفتن، به طوري كه بتواند در كنار ضريح قرار گيرد و خود را به آن بچسباند، در صورتي كه مزاحمتي براي زائران نداشته باشد و سبب اختلاط با نامحرم نباشد. يادآوري مي شود، هر چند نزديك ضريح رفتن اگر مزاحمتي براي ديگران نداشته باشد مطلوب است ولي زيارت حضرت صرفاً به دست ماليدن و بوسيدن ضريح نيست. بلكه اگر در حرم در گوشه خلوتي نيز زيارت نامه بخوانند به حضرت سلام بدهند از ثواب زيارت بهره مند خواهند بود و اين فكر كه اگر دست به ضريح نرسانند يا نبوسيدند زيارتشان كامل نيست تصور بي جايي است.
11. ايستادن در حال زيارت، اگر عذري ندارد و بتواند بايستد.
12. تكبير گفتن پيش از زيارت، وقتي قبر مطهر را مي بيند.
13. خواندن زيارت هايي كه از معصومين(عليهم السلام) رسيده است مانند زيارت جامعه و امين الله.
14. آهسته زيارت خواندن و پرهيز از صداي بلند.
15. خواندن دو ركعت نماز زيارت، پس از زيارت و هديه آن به صاحب مزار.
16. در زيارت معصومين(عليهم السلام) مستحب است پشت به قبله و رو به قبر زيارت بخواند.
17. خواندن دعا و قرآن و هديه ثواب آن به صاحب مزار.
18. توبه از گناهان؛ زيرا آن اماكن مقدس محل پذيرش توبه است.1
19. پرهيز از سخنان ناشايست و لغو و بيهوده و امور دنيايي در آن اماكن مقدس.
20. بيرون رفتن از حرم(به ويژه اطراف ضريح) پس از زيارت تا جا براي ديگران باشد و از زيارت ملول نشود و شوق زيارت همچنان در دلش زنده بماند.


پي نوشت:
1 . العروة الوثقي، ج1 ، في الوضوءات المستحبه ، ص194 ، الخامس و في الاغسال المكانيه و الفعليه ، ص462 ؛ سراج الشيعه في آداب الشريعه ، ص241 و مفاتيح الجنان ، آداب زيارت .
[ یکشنبه بیست و سوم تیر 1392 ] [ 19:52 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]

عبدالعظیم حسنی از روات ثقه و مورد اطمینان می باشد و محبین خاص اهل بیت علیهم السلام است و امام هادی علیه السلام در حق وی فرمود: انت ولینا حقا (براستی که تو محب و دوست ما می باشی)روزی حضرت امام رضا علیه السّلام رو به وی کردند و چند توصیۀ راهگشای اخلاقی به او آموخت تا به شیعیان و یاران ابلاغ کند . متن فرمایش چنین بود : ای عبدالعظیم ، سلام مرا به دوستان برسان و به آنها بگو :

* شیطان را به دلهای خویش راه ندهند .
* درگفتار خویش ، راستگو باشند و امانت را ادا کنند...

[ شنبه بیست و دوم تیر 1392 ] [ 23:17 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]
قبل از ورود به اماكن متبركه بايد اذن دخول خواند و زماني كه گنبد و گلدسته بارگاه رويت شد، ذكر تكبير بسيار گفت، تا عظمت و شكوه آن مقام، انسان را از ياد خدا غافل نكند.

آداب زيارت امام رضا(ع)، از كيفيت بيشتري برخوردار است و حضور قلب بيشتري را مي‌طلبد.
[ شنبه بیست و دوم تیر 1392 ] [ 23:4 ] [ سید هادی محفوظی ] [ ]

یکی از خاطرات به یاد ماندنی من این بود که برای بار دوم به مشهد می رفتیم برای رسیدن به مشهد عجله می کردم اما بالاخره پس از چند ساعت چشمانم به گنبد نورانی امام رضا افتاد خیلی خوشحال شدم وقتی به مشهد رسیدیم در یک هتل  مانیدیم ساعتی بعد پس از کمی استراحت با پدر و مادرم و برادر کوچکم به حرم رفتیم در آن جا مادر از ما جدا و ما وارد حرم شدیم از دیدن حرم امام رضا خیلی خوشحال بودم در همین زمان بود که صدای اذان بلند شد و ما شروع کردیم به خواندن نماز و به زیارت حرم پرداختیم و حسابی برای همه دعا کردیم

[ پنجشنبه بیستم تیر 1392 ] [ 14:39 ] [ سید حسام الدین محفوظی ] [ ]
   ........   مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

همیشه از حرمت، بوی سیب می آید
صدای بال ملائک، عجیب می آید!

سلام! ضامن آهو، دل شکسته من
به پای بوس نگاهت، غریب می آید

نگاه زخمیِ تو، تا بقیع بارانی است
مگر ز سمت مدینه، طبیب می آید؟!..

به پای در دلت، ای غریبه تنها
علی(ع) ز سمت نجف، عنقریب می آید

طلای گنبد تو، وعده گاه کفترهاست.
کبوتر دل من، بی شکیب می آید


برات گشته به قلبم مُراد خواهی داد
چرا که ناله «امّن یُجیب» می آید.
آرشيو مطالب
امکانات وب

statistics

.............. پخش زنده حرم ............ تاریخ روز
k2cod go Up
................
............

.

.............. ...........